De rapporten die worden geleverd door het Nationaal Cohortonderzoek Onderwijs leveren ons waardevolle aanvullende informatie. Door de vergelijking met een voorspelde referentiewaarde wordt het voor de school inzichtelijker hoe de eigen cijfers zich verhouden tot cijfers van scholen met een vergelijkbare populatie. Daarmee zijn de uitkomsten van de NCO-rapportages een mooie aanvulling op de opbrengsten zoals die door inspectie worden gebruikt.
Schoolloopbaan, ook na de middelbare school
De overzichtelijke rapportages, met een heldere conclusie aan het einde van elke paragraaf, geven snel en duidelijk inzicht in de schoolloopbaan van de leerlingen en oud-leerlingen. Door de informatie bij elkaar te hebben én te zien hoe en of deze veranderen door de tijd heen, krijgen we snel en efficiënt een beeld.
Ook is informatie over de mate waarin onze oud-leerlingen succesvol zijn in een vervolgstudie voor ons interessant. De school pretendeert méér te zijn dan het behalen van een diploma maar ook voor te bereiden op een leven na de middelbare school. De NCO-rapporten laten ons zien of dat inderdaad ook terug te zien is bij de alumni. Deze gegevens vormen eveneens input voor de wijze waarop LOB vorm krijgt alsmede de inhoud van het mentoraat.
Meerjarenbeeld
De Nieuwste School ontvangt de rapportages van het NCO al een aantal jaren. Daardoor worden tendensen zichtbaar. We nemen deze consequent mee in de kwaliteitscyclus van de school en gebruiken deze bij het maken van beleidskeuzes. Ook is het mogelijk waar te nemen in hoeverre ingezette interventies effectief geweest zijn. Jammer genoeg is er dit jaar -vanwege veranderingen in de systemen van NCO- geen rapportage voor onze vwo-afdeling. Dat vind ik een gemis.
Kansen stimuleren
Op dit moment zetten we -mede door de inzichten verkregen door het NCO- actief in op het vergroten van kansen voor al onze leerlingen. Enkele jaren geleden concludeerden we op basis van de NCO-rapportages dat de school zich kan verbeteren in de mate waarin leerlingen kansen krijgen. Een belangrijke conclusie die een vraagstuk betreft waartoe de schoolleiding zeker moet verhouden. Dat leverde interessante vragen op als: “Hoe gaan wij onze leerlingen meer kansen bieden?”, “Wat is daarvoor nodig?”, In hoeverre biedt ons onderwijs leerlingen kansen?”, “Zijn er zaken binnen ons systeem van determinatie die hierop invloed uitoefenen?”, “Hoe verhoudt dit zich tot ons toetsbeleid?” en “In hoeverre durven we risico’s te nemen door een leerling in geval van twijfel naar het hoogste onderwijsniveau te laten gaan?” Immers, hoge slagingspercentages en hoge examengemiddelden zijn mooi, maar mogelijk zeggen ze ook iets over een gebrek aan lef om risico te nemen. En krijgen leerlingen daardoor wellicht ook minder kansen. Veel interessante vragen die interessante gesprekken opleverden en daardoor mooie inzichten én ambitieuze plannen.
Wij zijn benieuwd naar de resultaten over enkele jaren.
